Η αγάπη δεν αγοράζεται

Κάποτε κάποιος πουλούσε κουταβάκια.

Κάποια στιγμή  τον πλησίασε ένα μικρό αγόρι. 

"Κύριε, θέλω να αγοράσω ένα κουταβάκι" είπε το αγόρι.

Ο άνθρωπος απάντησε. " Αυτά τα κουταβάκια είναι πολύ ακριβά. Στοιχίζουν πολλά χρήματα."

Το αγόρι χαμήλωσε το κεφάλι για ένα λεπτό.

Μετά έβγαλε από τη τσέπη του μερικά κέρματα, τα έδωσε στον άνθρωπο και είπε "έχω αυτά τα χρήματα. Φτάνουν έστω για να δω τα κουταβάκια;"

Βεβαίως είπε ο άνθρωπος,σφύριξε και βγήκε  από το σκυλόσπιτο η μαμά σκυλίτσα κι από πίσω της τρέχοντας πέντε γούνινες μπαλίτσες.

Το αγόρι τα κοιτούσε με μάτια γεμάτα αγάπη και ευτυχία.

Ξαφνικά, είδε μια ακόμα γούνινη μπαλίτσα να έρχεται προς το μέρος τους, ακολουθώντας όμως με μεγάλη δυσκολία τα άλλα κουτάβια.

Σερνόταν και αγωνιζόταν να τα φτάσει.

"Αυτό θέλω" είπε το αγόρι.

"Αυτό δεν είναι για πούλημα" είπε ο άνθρωπος. "Είναι κουτσό και άχρηστο.Δεν θα μπορέσει ποτέ να τρέξει και να παίξει όπως τα άλλα κουτάβια".

Το αγόρι έσκυψε και σήκωσε το μπατζάκι του παντελονιού του αποκαλύπτοντας ένα ψεύτικο πόδι με δύο ατσάλινες λάμες να το συγκρατούν ψηλά στο μηρό.

"Βλέπετε κύριε" είπε το αγόρι, "ούτε κι εγώ μπορώ να τρέξω και το σκυλάκι θα χρειαστεί στη ζωή του κάποιον να τον καταλαβαίνει".

Ο άνθρωπος με δάκρυα στα μάτια έσκυψε, πήρε το κουτάβι και το έβαλε στην αγκαλιά του αγοριού.

"Πόσο κάνει;" ρώτησε ο μικρός.

"Τίποτα δεν κάνει" είπε ο άνθρωπος.

"Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΕΤΑΙ"

Αυτό είναι ζωή.

Όταν άρχισα ν' αγαπώ τον εαυτό μου, έπαψα να στερούμαι τον ελεύθερο μου χρόνο και σταμάτησα να τρέχω για το μέλλον.

Κάνω αυτά που κάνουν την καρδιά μου, να χαμογελά με τον δικό μου τρόπο και στους δικούς μου ρυθμούς.

Όταν άρχισα ν' αγαπώ τον εαυτό μου, τότε αγάπησα αληθινά, σήμερα ξέρω πως αυτό λέγεται

ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ, ΑΠΛΟΤΗΤΑ, ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ,

σήμερα κατάλαβα ότι αυτό λέγεται

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ, ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Όταν άρχισα ν' αγαπώ τον εαυτό μου

κατάλαβα πως ο πόνος και η θλίψη απλά με προειδοποιούσαν ότι ζούσα κόντρα στην αλήθεια μου.

Τώρα που ξέρω την δύναμη της καρδιάς μου, την συντροφικότητα της λογικής μου,

 δεν υπάρχει λόγος να φοβάμαι, να φοβάμαι συγκρούσεις, προβλήματα, καταστάσεις.

Σίγουρα δεν υπάρχει λόγος να φοβάμαι τους ανθρώπους..τους ανθρώπους και τον εαυτό μου,

σήμερα δεν ψάχνω ζωή ,

σήμερα ξέρω ότι αυτό είναι ζωή.....

(Charlie Chaplin, ομιλία για τα 70α γενέθλια του)

Τα χρώματα του έρωτα

Έρωτας, κίνητρο ζωής, η απόλυτη ένωση ψυχής και σώματος. 

Αν στον έρωτα χωρίσεις το σώμα από την ψυχή, κάνεις κάτι που μοιάζει με θάνατο....

Στον έρωτα υπάρχει μια τέτοια ευφράδεια στη σιωπή, που διεγείρει περισσότερο κι απ'τη γλώσσα. Και μπορεί να οδηγήσει στην έκσταση με ένα τρεμοπαίξιμο των βλεφάρων.

Είναι το δυνατότερο συναίσθημα, το μόνο που μπορεί με μια σπίθα να παράξει μια λάμψη τόσο δυνατή, ώστε να φωτίσει μια έκταση πέρα απ'όση μπορούν να δούν τα μάτια μας. 

Στην πιο μικρή στιγμή μαζί του, ζούμε όλη μας τη ζωή, αντιλαμβανόμαστε όλη μας την ύπαρξη.

Όταν νιώσουμε έρωτα στην ψυχή μας, δεν έχουμε ανάγκη να καταλάβουμε τι συμβαίνει, γιατί από εκείνη τη στιγμή όλα συμβαίνουν μέσα μας. 

Τα πράγματα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο νόημα. Ο αληθινός έρωτας δε σκοτώνει αλλά δημιουργεί.

Δεν είναι συμβατός με την υποταγή, ούτε με τη ζήλια, ούτε με το φόβο. 

Υπάρχει στην πιο αγνή, τέλεια και απεριόριστη μορφή του όταν βασίζεται στην εμπιστοσύνη  την ελευθερία και την ισότητα. 

Δεν είναι τυφλός, έχει τέλεια όραση. Και μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε όπως δεν είχαμε δει ποτέ πριν. 

Μάρη Κουγιτάκη

                                         

Συν-είδηση

Όλοι μας έχουμε την ικανότητα να"πλάσουμε" τον κόσμο μας. Δίχως κανόνες, μόνο με "εξαιρέσεις" για να μπορέσουμε να ζήσουμε όμορφα,να ρουφήξουμε το μεδούλι της ζωής και να προσεγγίσουμε την ευτυχία.

 Γιατί αν το σκεφτούμε καλά ο καθένας από μας είναι και μία εξαίρεση. Το να αλλάζουμε μαθαίνοντας από τα λάθη μας είναι η ουσία του να γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας.

Άλλωστε λάθη δεν κάνει μόνο όποιος δεν κάνει τίποτα.Και μην ξεχνάμε ότι όλα τα πράγματα είναι δύσκολα προτού γίνουν εύκολα. 

Δεν μας αποδυναμώνουν οι δυσκολίες αλλά οι ευκολίες... Δεν πρέπει να δείχνουμε φόβο στη ζωή, πρέπει να τολμάμε, να δοκιμάζουμε και να ρισκάρουμε.Να γινόμαστε πρώτα εμείς η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο. 

Πρέπει να ρισκάρουμε γιατί η μεγαλύτερη ατυχία στη ζωή είναι να μη ρισκάρουμε τίποτα.Έτσι δεν κάνουμε τίποτα. 

Μπορεί να αποφεύγουμε τον πόνο και τη λύπη αλλά δεν μαθαίνουμε, δε νιώθουμε, δεν αλλάζουμε, δεν αναπτυσσόμαστε. 

Είμαστε δεμένοι με τις βεβαιότητες και τους εθισμούς μας. Έχουμε ξεπουλήσει το μεγαλύτερο αγαθό μας στο όνομα της "ασφάλειας". Την ατομική μας ελευθερία. 

Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι ελεύθερος.Ζήσε τη ζωή σου ελεύθερα. Και όταν τσακίζεσαι να έχεις το θάρρος να ξανασηκώνεσαι.

      Μάρη Κουγιτάκη

Η φιλία είναι εναρμονισμένη ισότητα.

Δύσκολα κάποιος μπορεί να δώσει τον 

ορισμό της φιλίας.

Είναι μια σχέση ζωής, ένας πολύ ισχυρός δεσμός μεταξύ ανθρώπων που μας κάνει να γελάμε, να κλαίμε, να νιώθουμε ευτυχία και πληρότητα.

Διάφοροι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν κατά τη διάρκεια της ζωής μας, άλλοι εμφανίζονται και εξαφανίζονται πριν καλά καλά το καταλάβουμε. Ο πραγματικός φίλος όμως αντιπροσωπεύει έναν κόσμο μέσα μας, έναν κόσμο που ίσως δεν ξέραμε καν ότι υπάρχει πριν έρθει αυτός ο άνθρωπος στη ζωή μας.

Οι φίλοι μας είναι οι μικροί ήρωες της ζωής μας, εκείνοι που κάνουν τις δυσάρεστες στιγμές μας ελαφρότερες, εκείνοι που ακούνε με απεριόριστη υπομονή και τα πιό ανόητα προβλήματα μας, εκείνοι που συμμερίζονται τα λάθη, τις προκαταλήψεις και τους φόβους μας, που μας δέχονται και μας αγαπούν γι'αυτό που ήμαστε και όχι γι'αυτό που "θα'πρεπε" να είμαστε.

Εκείνοι με του οποίους μπορούμε να μείνουμε για ώρες στο ίδιο δωμάτιο χωρίς να ανταλλάξουμε κουβέντα αλλά φεύγοντας να νιώθουμε ότι ήταν η καλύτερη συζήτηση που κάναμε ποτέ. 

Αλλά κυρίως εκείνοι που νιώθουν χαρά όταν μας προσφέρουν και όχι όταν παίρνουν από εμάς. Είναι οι άνθρωποι μπροστά στους οποίους τολμάμε να είμαστε ο εαυτός μας.

Είναι οι άγγελοι που μας σηκώνουν ψηλά στον ουρανό όταν τα δικά μας φτερά ξεχνούν πως να πετάνε.

Μάρη Κουγιτάκη

Γεύση από εμείς.

Το να μοιράζεσαι δε σημαίνει να κρατάς λογαριασμό για το ποιος κάνει τι ή ποιος δίνει τα περισσότερα.Δε νοείται να κρατάμε λογαριασμό σε μια αμοιβαία υποστηρικτική σχέση.

Φιλική η ερωτική δεν έχει σημασία. 

Η ιδέα ότι η αγάπη είναι ένα είδος δούναι και λαβείν μαρτυρά μια ανωριμότητα που πρέπει να ξεπεραστεί.Η αγάπη δημιουργεί το «εμείς» δίχως να καταστρέφει το «εγώ».

Πρέπει διαρκώς να μεγαλώνει για να έχει διάρκεια, να τρέφεται από αμοιβαία κατανόηση,υπομονή και διακριτικότητα.

Κάποια πράγματα δεν πρέπει να αναβάλλονται. Ένα παιδί που έρχεται τρέχοντας για να το αγκαλιάσουμε και να του πούμε μπράβο χρειάζεται τον έπαινο τώρα, όχι όταν εμείς θεωρούμε ότι είναι η κατάλληλη ώρα. 

Ένας φίλος που ζητάει έναν ώμο να κλάψει δεν μπορεί να περιμένει μέχρι να βρούμε την κατάλληλη στιγμή.  

Δεν υπάρχει καμιά εξιλέωση για τις στιγμές που η αγάπη μας ήταν απαραίτητη κι εμείς δεν την προσφέραμε.

Σ’αυτόν τον κόσμο υπάρχει περισσότερη πείνα για αγάπη και εκτίμηση απ’ότι για ψωμί.

Μάρη Κουγιτάκη

...να'ναι μακρύς ο δρόμος...

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νά 'ναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις. 

Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι, τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις, αν μέν' η σκέψης σου υψηλή, αν εκλεκτή συγκίνησης το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει. 

Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπας, τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβαλείς μες στην ψυχή σου, αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου........