Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Μην φοβάσαι την Αγάπη


Γιατί κάποιοι από εμάς φοβούνται τόσο πολύ την Αγάπη?
Τι τους κάνει να χτίζουν τοίχους προστασίας γύρω τους?
Γιατί η καρδιά τους είναι τόσο παγωμένη?

Η αλήθεια είναι οτι οι περισσότεροι από εμάς, ειδικά οι ηλικίες 30 και επάνω, είμαστε παιδιά συναισθηματικά στερημένων γονέων, που μεγάλωσαν με μια πολύ διαστρεβλωμένη αίσθηση της Αγάπης.

Γιατί κάποιοι από εμάς φοβούνται τόσο πολύ την Αγάπη?
Τι τους κάνει να χτίζουν τοίχους προστασίας γύρω τους?
Γιατί η καρδιά τους είναι τόσο παγωμένη?

Η αλήθεια είναι οτι οι περισσότεροι από εμάς, ειδικά οι ηλικίες 30 και επάνω, είμαστε παιδιά συναισθηματικά στερημένων γονέων, που μεγάλωσαν με μια πολύ διαστρεβλωμένη αίσθηση της Αγάπης.
Προσδιόρισαν το ποιοί είναι, μέσα από έναν εντελώς αφύσικο τρόπο.
Οι περισσότεροι από τους γονείς μας μεγάλωσαν με μια αγάπη εντελώς κακοποιητική.
Έμαθαν να διαπραγματεύονται για να έχουν ή να δώσουν Αγάπη.
Θα σε αγαπώ εάν......

Ένα μοτίβο που αναγκαστικά πέρασε και στα δικά τους παιδιά. Εμάς.
Και έτσι μάθαμε και εμείς ποιοί "είμαστε" μέσα από προβληματικές συμπεριφορές.
Μας φαίνεται πλέον φυσικό να διαπραγματευόμαστε τις σχέσεις μας με τους άλλους. Να εκδηλώνουμε συγκεχυμένες συναισθηματικές συμπεριφορές.
Το Εγώ των περισσοτέρων μας, είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι, είναι μια ανώριμη οντότητα. Πληγωμένη και διασκορπισμένη σε κομμάτια, που δυσκολεύεται πάρα πολύ να διαχειριστεί την ζωή.

Συναισθήματα όπως ματαιότητα, απαισιοδοξία, εσωτερικό κενό, δημιουργούνται συνεχώς μέσα μας, λόγω της έλλειψης αληθινής Αγάπης στην ζωή μας.
Αυτή η κατάσταση μας κάνει να νιώθουμε τόσο άσχημα, που συχνά έχουμε έντονα ξεσπάσματα οργής και επιθετικότητας απέναντι στους πιό αδύναμους από εμάς. Στα παιδιά μας δηλαδή, ακόμη και στα ζώα.
Συνήθως μετά το μετανιώνουμε και αισθανόμαστε άσχημα για την συμπεριφορά μας.
Νιώθουμε έντονα την συναισθηματική μας ανεπάρκεια και αυτό δημιουργεί ακόμη περισσότερα αρνητικά συναισθήματα, εγώ εμείς γυρίζουμε γύρω γύρω στον φαύλο κύκλο της παθολογικής ψυχικής δομής μας.

Για πολλούς από εμάς η Αγάπη είναι είδος προς διαπραγμάτευση.
Βιώνουμε το Εγώ μας ως μια τραυματισμένη και ανώριμη οντότητα που μοιάζει να είναι ατελής, και διασπασμένη σε κομμάτια. Μια οντότητα που δεν είναι σε καμία περίπτωση ικανή να κουμαντάρει με επιτυχία τις απαιτήσεις της καθημερινότητας και των σχέσεων μας με τους άλλους.
Εύλογα ο άνθρωπος που βιώνει τον εαυτό του έτσι, δεν είναι ικανός να δώσει, αλλά ούτε και να πάρει Αγάπη.

Και είναι ακριβώς αυτή η αίσθηση της προσωπικής μας ανεπάρκειας που είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την αδυναμία μας να δεχτούμε την Αγάπη, και στην συνέχεια να την προσφέρουμε και στους άλλους.
Κι όμως η πληρότητα της ζωής έρχεται μόνο σε εκείνους που δεν φοβούνται να Αγαπήσουν και να Αγαπηθούν. Σε εκείνους που δεν φοβούνται μην τυχόν και δεν είναι αρεστοί στους άλλους.

Ποτέ δεν είναι αργά για να θεραπεύσουμε τον τραυματισμένο ψυχικό μας κόσμο και να ισορροπήσουμε το Εγώ μας.
Ποτέ δεν είναι αργά να μπορέσουμε να λάβουμε και να νιώσουμε Αγάπη στην αυτούσια ανόθευτη μορφή της.
Η πραγματική Αγάπη δεν πληγώνει, δεν πονάει, δεν προσβάλλει, δεν εκβιάζει.
Ποτέ δεν είναι αργά να αρχίσουμε να δίνουμε αυτήν την γνήσια Αγάπη, και όχι την κακέκτυπη και κακοποιητική μορφή της.

Είναι τώρα η ώρα να κατανοήσουμε οτι η Αγάπη δεν σημαίνει υπό όρους ανταλλαγή. Είναι το αγνότερο και θεϊκότερο συναίσθημα και δεν πρέπει να κακοποιείται και να χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της "ανταλλαγής".
Είναι τώρα η ώρα να απαιτήσουμε να μας αγαπήσουν γι'αυτό που είμαστε, και όχι γι'αυτό που θέλουν να είμαστε.
Ναι, είναι εκείνη η ώρα που πρέπει να σταματήσουμε να φοβόμαστε την Αγάπη.

Να σταματήσουμε να βλέπουμε εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν, και σκοτεινές σκιές εκεί που υπάρχει μόνο Φως.
Είναι η ώρα που χρειάζεται επιτέλους να καταλάβουμε οτι η Αγάπη στην γνήσια Θεϊκή Μορφή της, είναι αναφαίρετο και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα μας.

Μάρη Κουγιτάκη - Cosmic light








Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Το πνεύμα της Εμπιστοσύνης


Η ζωή μας δεν είναι, και δεν μπορεί ποτέ να είναι μια ευθεία γραμμή.
Εμπεριέχει μέσα της όλο το φάσμα της ανθρώπινης εμπειρίας.
Εκ των πραγμάτων υπάρχουν όμορφες και άσχημες στιγμές, εύκολες ή δύσκολες περίοδοι. Στις δύσκολες περιόδους το πρώτο πράγμα που κλονίζεται μέσα μας είναι η Εμπιστοσύνη.

Η Εμπιστοσύνη δεν ανήκει στο φάσμα των συναισθημάτων γιατί δεν είναι συναίσθημα. Είναι στάση ζωής. Αποτελεί το κυριότερο συστατικό για την προσωπική και ψυχική μας ισορροπία, και για την συνειδητή αντιμετώπιση των προκλήσεων που μας φέρνει η ζωή, η οποία παρεμπιπτόντως πάντα ξέρει τι κάνει.
Είναι επίσης το κύριο συστατικό της επιτυχίας στις όποιες αλλαγές θέλουμε να κάνουμε στην ζωή μας, και στα όποια "ρίσκα" θέλουμε να πάρουμε.
Το σίγουρο είναι οτι αν δεν ρισκάρεις δεν κερδίζεις, αλλά και αν δεν έχεις απόλυτη Εμπιστοσύνη στην κίνηση που κάνεις, την έχεις ήδη καταδικάσει σε αποτυχία.

Όσο πιό γρήγορα αποδεχτούμε και κατανοήσουμε την σημασία της Εμπιστοσύνης, τόσο γρήγορα θα μπορέσουμε να συνειδητοποιήσουμε την "κυριότητα" μας σε αυτήν, και μόνο τότε θα καταλάβουμε τον κυρίαρχο Αρχιτεκτονικό της ρόλο.
Οτιδήποτε θέλεις να αλλάξεις ή να βελτιώσεις στην ζωή σου, απλά δεν γίνεται εάν έχεις μέσα σου συνεχώς τον φόβο της αποτυχίας.
Η Εμπιστοσύνη είναι ο Καταλύτης για να λειτουργήσει σωστά η συγχρονικότητα, και να γίνουν οι όποιες αλλαγές. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.

Είναι εκείνη που χτίζει γερές και δυνατές βάσεις, ώστε κατά την διάρκεια των αλλαγών, να πατάμε πάνω της και να νιώθουμε ισορροπία.
Είναι δύσκολο να συνεργαστείς με την συγχρονικότητα εάν δεν υπάρχει Εμπιστοσύνη.
Και ειδικά τώρα, σε αυτές τις φαινομενικά δύσκολες εποχές, με όλα αυτά που συμβαίνουν, που φαίνεται οτι ο κόσμος καταρρέει και πολλές φορές μοιάζει σαν να μην υπάρχει ελπίδα, τώρα είναι η πιό κρίσιμη και σημαντική στιγμή για να νιώσουμε Εμπιστοσύνη.

Εμπιστοσύνη οτι όλα όσα συμβαίνουν, γίνονται για καλό. Για να οδηγήσουν την ανθρωπότητα σε ένα υψηλότερο επίπεδο Συνείδησης, που είναι το μόνο που μπορεί να αλλάξει τις κοινωνικές δομές, και τα σάπια πλέον γρανάζια του παλαιού Σιδηρούν Συστήματος.

Τώρα έρχεται η εποχή του Φωτός.
 
Αλλά πάντα, μα πάντα, πριν από μια μεγάλη αλλαγή, υπάρχει πολύς θόρυβος και ανακατωσούρα.
Τα παλαιά συστήματα ποτέ δεν φεύγουν απαλά και αθόρυβα.
Είναι όμως μόνο θόρυβος, τίποτε άλλο.
Για να μπορέσουμε να απομακρυνθούμε από αυτόν τον θόρυβο,χρειάζεται να νιώσουμε Εμπιστοσύνη οτι εδώ, να εδώ, λίγο πιό πέρα, είναι η νηνεμία. Η Ησυχία.
Είναι σαν να βρισκόμαστε σε ένα δωμάτιο με εκκωφαντική μουσική, και φοβόμαστε να ανοίξουμε την πόρτα να περάσουμε στο δίπλα δωμάτιο που υπάρχει ησυχία.

Η Εμπιστοσύνη είναι επίσης ο βασικός καταλύτης για την ανάληψη της ευθύνης της ζωής μας, άρα την αυθεντικότητα μας.
Το πνεύμα τα φέρνει όλα όπως πρέπει, όπως ακριβώς χρειάζεται να γίνουν για το ανώτερο καλό μας. Και πάντα, μα πάντα, φροντίζει για τις ανάγκες μας, υλικές ή πνευματικές.
Όλα όσα γίνονται, γίνονται για την δική μας εξέλιξη. Τα πάντα.

Και αν νιώθεις οτι δεν μπορείς να ανταπεξέλθεις στις προκλήσεις και τις ανάγκες τις ζωής, ψάξε. Ψάξε μέσα σου χωρίς να κρίνεις, και θα δεις πόσα εναλλακτικά σενάρια θα βρεις για εσένα.
Ψάξε με Εμπιστοσύνη οτι όλα είναι εκεί, και περιμένουν απλώς να τα δεις.
Μην μένεις προσκολλημένος σε άσχημες καταστάσεις και αισθήματα ανημποριάς, μόνο και μόνο επειδή φοβάσαι να εμπιστευθείς και να κινηθείς προς μια νέα κατεύθυνση.

Όλη την δυσκολία την προκαλεί ακριβώς αυτό. Ο φόβος του να δείξεις Εμπιστοσύνη. Αν επιτρέψεις στον εαυτό σου να ανοίξει, θα το δεις.
Είναι τόσο προφανές. Και είναι εκεί για εσένα.
Είναι εκεί για να σε απελευθερώσει από το παλιό, και να σε οδηγήσει μαλακά στο καινούριο.

Η Εμπιστοσύνη είναι ο μοναδικός τρόπος και δρόμος για να μπεις μέσα σου, στην Ψυχή σου. Ότι πραγματικά σου χρειάζεται είναι ήδη εδώ.
Βρες μόνο τι έχει να σου πει, άκου προσεκτικά, και μην μετανιώσεις ποτέ για τίποτα.
Και φρόντισε, η υπόσχεση στον Εαυτό σου να είναι δέσμευση.



Μάρη Κουγιτάκη - CosmicLight



Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

Εδώ και Τώρα


Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ, πόσα πράγματα από αυτά που κάνουμε στην ζωή μας και μέσα στην ημέρα μας τα κάνουμε αυτοματοποιημένα?
Άραγε τι αντίκτυπο έχει αυτό στην ψυχή μας και την ευτυχία μας?
Ζούμε σε μια εποχή, που από την μία είναι ευλογημένη γιατί υπάρχει μεγάλη γνώση και πληροφόρηση, κίνηση, και καθημερινή απασχόληση, από την άλλη όλα αυτά δημιουργούν συνεχώς περισπασμούς στην επαφή μας με την ύπαρξη μας.


Και όμως μπορούμε να παραμένουμε συνεχώς συνδεδεμένοι με την πραγματική μας ουσία αν πραγματικά το θέλουμε, δίχως να χρειάζεται να  σταματήσουμε να κάνουμε το οτιδήποτε, ούτε να κάνουμε παύση από την πραγματικότητα μας.
Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε, είναι να είμαστε ενσυνείδητοι σε κάθε στιγμή της ζωής μας. 
Από το να φτιάξουμε και να πιούμε τον καφέ μας, στο να φάμε το φαγητό μας, να πλύνουμε το σώμα μας, ή να περπατάμε στον δρόμο παρατηρώντας τα πάντα γύρω μας και επιτρέποντας να νιώσουμε την ευλογία όλων όσων υπάρχουν.

Συνήθως όλα αυτά τα κάνουμε μηχανικά λες και λειτουργούμε στον αυτόματο πιλότο, δίχως καμία συναίσθηση του τι κάνουμε ή πως νιώθουμε με αυτό που κάνουμε.
 
Ακόμη και τα πράγματα που λέμε οτι μας ευχαριστούν, και αυτά τα κάνουμε μηχανικά. Όπως το να δούμε μια όμορφη ταινία με κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο ή να βρεθούμε με καλούς φίλους.
Κι όμως η μόνη μας εγγύηση για μια ευτυχισμένη ζωή είναι η δυνατότητα να εστιάζουμε στο Εδώ και Τώρα. Χρειάζεται να το κάνουμε καθημερινή πρακτική παρά τα όσα έχουμε να κάνουμε στην διάρκεια της ημέρας, την εργασία μας, ή τις οικογενειακές υποχρεώσεις μας. Να μην αφήνουμε τη ζωή να γλιστράει μέσα από τα χέρια μας και στο τέλος να νιώθουμε οτι δεν ζήσαμε τίποτα.

Η αλήθεια είναι οτι λόγω παιδείας, χρειάζεται να περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να συνειδητοποιήσουμε οτι η ζωή μας βρίσκεται μονάχα στο Τώρα μας. Οι πεποιθήσεις μέσα από τις οποίες έχουμε διαμορφωθεί, οι κοινωνικές δομές, και οι κανόνες της εκπαίδευσης μας μαθαίνουν να ζούμε συνεχώς προσκολλημένοι σε ένα παρελθόν (που έχει ήδη περάσει) ή σε ένα μέλλον (που δεν είναι ακόμα εδώ) και έτσι δεν συνειδητοποιούμε καθόλου οτι ο μόνος διαθέσιμος χρόνος μας είναι το Παρόν. Το Τώρα μας.

Η τέχνη του να είμαστε Παρόν και να ζούμε την ζωή μας στο έπακρο δεν είναι κάτι δύσκολο ή ακατόρθωτο. Απλά δεν μας έχουν μάθει πως να το κάνουμε. Δεν κατέχουμε δηλαδή αυτήν την δεξιότητα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να αρχίσουμε. Κάθε μέρα είναι μια καινούρια μέρα.
Αυτή τη στιγμή που είσαι εδώ και διαβάζεις αυτές τις γραμμές, φέρε την προσοχή σου στον εαυτό σου. Πως σε κάνει να αισθάνεσαι αυτό που κάνεις? Τι συναισθήματα σου δημιουργεί? Νιώσε ευγνωμοσύνη που είσαι εδώ, ζωντανός, αυτήν τη στιγμή, και διαβάζεις κάτι που σου αρέσει.Αυτό είναι όλο. Είσαι συνειδητός στο Εδώ και Τώρα.

Ας μάθουμε λοιπόν να απολαμβάνουμε αυτό που πραγματικά συμβαίνει Τώρα, χωρίς να περιμένουμε οτι η χαρά και η ευτυχία θα έρθει αύριο, όταν θα έχουμε φέρει εις πέρας τις "υποχρεώσεις" μας, θα έχουμε κάνει ετούτο ή εκείνο, θα έχουμε παντρευτεί, θα έχουμε κάνει παιδιά, θα έχουμε βρει μια "καλή δουλειά".
Έτσι το μόνο που καταφέρνουμε είναι να ζούμε μέσα τις υποχρεώσεις μας, πραγματικές ή πλασματικές και να έχουμε την αίσθηση οτι δεν υπάρχουμε μέσα στην ζωή μας. 

Νιώθουμε αδύναμοι και ανήμποροι να ορίζουμε τις εξελίξεις της ζωής μας και τελικά την χάνουμε.
 Σίγουρα λοιπόν αξίζει τον κόπο να κάτσουμε να σκεφτούμε τι κάνουμε τόσα χρόνια, και να αποφασίσουμε οτι αυτό που μετράει τελικά είναι μόνο το ταξίδι και όχι ο προορισμός.
Και ο προορισμός δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ταυτίζεται με την ολοκλήρωση του οποιουδήποτε στόχου, (εφ'όσον μετά θα βρεθεί κάτι άλλο να κυνηγάμε) αλλά με το βίωμα του ταξιδιού.

Μάθε να αγαπάς και να τιμάς τον εαυτό σου στο ΤΩΡΑ, ακριβώς όπως είναι. Με τα θέλω του, τις ιδιαιτερότητες του και τις εξατομικευμένες ανάγκες του. Και το σημαντικότερο, να πάψεις να υποδύεσαι οτι είσαι κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είσαι.

Μόνο μέσα από το Εδώ και Τώρα μπορείς να συνδεθείς με τον εαυτό σου και να μάθεις να αγαπάς ότι πιό πολύτιμο έχεις.

Την Ύπαρξη σου.                                               

Μάρη Κουγιτάκη - CosmicLight






Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Η δύναμη του ΟΧΙ


ΟΧΙ.
Μια λεξούλα μικρή, τελείως παρεξηγημένη, με τεράστια δύναμη.
Η άρνηση είναι μια πολύ παρεξηγημένη έννοια που πολύ συχνά συνχέεται με το "αρνητικό" επειδή έχουν την ίδια ρίζα.
Δεν είναι όμως καθόλου έτσι. Η Άρνηση είναι ζωτικής σημασίας στην διαμόρφωση μιας ισορροπημένης προσωπικότητας. 

Όλοι έχουμε παρατηρήσει οτι τα μικρά παιδάκια, συνήθως από τα δύο τους περίπου χρόνια μέχρι τα πέντε, χρησιμοποιούν το Όχι περισσότερο από κάθε άλλη λέξη στην διάρκεια της ημέρας.
Πολλές φορές και ως απάντηση σε ερωτήσεις του τύπου "Πως σε λένε?" εισπράττουμε ένα μεγαλόπρεπο ΟΧΙ.

Συνήθως γελάμε με αυτές τις παιδικές απαντήσεις δίχως ποτέ να μπαίνουμε βαθύτερα στο νόημα και τη σημασία της απάντησης.
Μέσα από την συνεχή άρνηση σε εκείνη την περίοδο της ζωής του το παιδί μαθαίνει να οριοθετεί τον προσωπικό του χώρο και αρχίζει να συνειδητοποιεί οτι μπορεί να επιλέξει σε ποιόν θα επιτρέψει να εισχωρήσει ή όχι. 
Αυτή είναι μια φυσική διαδικασία εξέλιξης για έναν υγιή συναισθηματικά άνθρωπο. 

Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως, στο 90% θα έλεγα, το οικογενειακό περιβάλλον καταστέλλει αυτή την φυσική διαδικασία του παιδιού με το να το μαλώνει γιατί δεν πρέπει ποτέ να λέμε όχι στους μεγάλους. 
Πολύ συχνά, το χτυπάει και το τιμωρεί.
 

Με αυτές τι πρακτικές ο άνθρωπος μαθαίνει οτι δεν μπορεί να έχει δική του ανεξάρτητη και ελεύθερη προσωπικότητα και οτι
 είναι απόλυτα λογικό να γίνεται έρμαιο στις αποφάσεις, τα θέλω και τα πρέπει των άλλων, ειδικά όταν αυτός ο άλλος χαρακτηριστεί ως ισχυρότερος. 
Κοινωνικά, επαγγελματικά, ακόμη και σωματικά.

Έτσι αναπτύσσεται και εδραιώνεται το "σύνδρομο του καλού παιδιού". 
Του παιδιού-ενήλικα που δεν μπορεί να πει όχι σε κανέναν, που τον κάνουν οι άλλοι πάντα ότι θέλουν, που γίνεται το παιδί για όλες τις δουλειές, που νιώθει πάντα καταπατημένος, χρησιμοποιημένος, αδικημένος.
 
Και συνήθως αυτός ο άνθρωπος ξεσπάει αυτή την ανισορροπία εκεί που μπορεί. 
Συνήθως τους πιό μικρούς κι αδύναμους. Στην δική του οικογένεια, τα δικά του παιδιά, ή ακόμη και στα ζώα.

Είναι σύνηθες το φαινόμενο "πολύ καλών ανθρώπων" που στο σπίτι είναι απίστευτα βίαιοι ως σύντροφοι και γονείς. 
Συναισθηματικά ή και σωματικά. Η αναζήτηση δύναμης και εξουσίας λειτουργεί ως αντίδοτο στα συναισθήματα αδυναμίας και κατωτερότητας που νιώθουν απέναντι στο εξωτερικό περιβάλλον.

Έχουν έναν διαταραγμένο ψυχισμό που τους αναγκάζει αφ'ενός να λένε όλα τα όχι που δεν είπαν στην ζωή τους εκεί που τους παίρνει να τα πουν, και αφ'ετέρου να ξεσπάσουν όλη την συναισθηματική καταπίεση και τον πόνο που έχουν μέσα τους νιώθοντας οτι έτσι ξαλαφρώνουν κάπως. 
Συνήθως μετά το μετανιώνουν αλλά είναι πλέον αργά.

Κι όμως δεν είναι ποτέ αργά για να αλλάξουμε τα μοτίβα συμπεριφοράς μας, αρχής γενομένης από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Αρχίζοντας να λέμε βροντερά ΟΧΙ σε ότι δεν μας αρέσει, σε ότι δεν μας εξυπηρετεί, σε οτι δεν θέλουμε να υπάρχει στην ζωή μας.
Χωρίς να σκεφτόμαστε τις συνέπειες. 
Βασικά να μην μας ενδιαφέρουν οι συνέπειες, γιατί στην ουσία δεν είναι παρά χάρτινοι πύργοι που μας απειλούν μόνο.
Με ένα φου, έχουν διαλύσει. 

Όλα είναι στο μυαλό μας και σε μια εικονική πραγματικότητα που έχουμε δομήσει στην διάρκεια της ζωής μας.
 
Τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει. Κανείς και τίποτα δεν μπορεί πραγματικά να μας απειλήσει ή να μας βλάψει πέρα από τον ίδιο τον εαυτό μας.
 
Όλοι αυτοί που φαντάζουν τεράστιοι στα μάτια μας, που τρέμουμε να τους αντιμιλήσουμε ή να τους αρνηθούμε, μετατρέπονται σε ανθρωπάκια όταν τολμήσουμε να υψώσουμε το ανάστημα μας.

Γιατί ναι, είμαστε Τεράστιοι και δεν το ξέρουμε. Δεν μας το έμαθαν ποτέ. Αντιθέτως μας έμαθαν οτι είμαστε μικροί και αδύναμοι απέναντί σε όλους τους άλλους, απέναντι στο σύστημα, απέναντι στο δόγμα, απέναντι στην κοινωνία.

Μάθε να κλείνεις την πόρτα της ενέργειας σου σε οτιδήποτε δεν θέλεις να εισχωρήσει στο πεδίο σου. Προτεραιότητα πρέπει να έχει πάντα ο εαυτός σου.
Μια όμορφη και σωστά δομημένη σχέση με τον εαυτό σου μπορεί να μεταμορφώσει στην ζωή σου. Να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις το παρελθόν και να μην φοβάσαι το μέλλον.

Ο άνθρωπος πρέπει να ζεί μέσα από τον εαυτό του, όχι μέσα από τους άλλους. Ο εαυτός σου πρέπει να σε πηγαίνει μπροστά.
Κάθε μέρα να γνωρίζεις κάτι νέο για εσένα. Να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να νιώθεις υπερήφανος. Αυτή είναι η φυσική εξέλιξη.

Δώσε έμφαση στην αγάπη στον εαυτό σου. 
Ποτέ δεν είναι αργά να δώσεις στο εσωτερικό σου παιδί αυτά που στερήθηκε. Ποτέ.
Αυτή είναι μια αλλαγή που θα την κάνεις μόνος. Δεν θα σου πω οτι είναι εύκολο. Δεν είναι εύκολη η μάχη ανάμεσα στο "Πρέπει" και στο "Θέλω". 
Να θυμάσαι πάντα οτι οτιδήποτε χάνεις στην πραγματικότητα δεν είναι απώλεια. Ότι θα φύγει, θα φύγει επειδή δεν θα το χρειάζεσαι πιά.

Μην φοβηθείς. Οι μεγάλες αλλαγές συχνά έρχονται μέσα από μεγάλες απώλειες.
Δώσε χώρο και χρόνο στον εαυτό σου. Μόνο τότε θα δεις την αλήθεια σου.
Ξεκίνα με ένα Όχι την ημέρα.
Το πρώτο μισό της υλοποίησης ενός στόχου είναι η αρχή.
Ένα Όχι την ημέρα, και κράτα την ακεραιότητα του λόγου σου. 
Ο λόγος έχει δύναμη. Μεταφέρει τεράστια ποσά ενέργειας.
Ο λόγος είναι μια από τις πιό ισχυρές δυνάμεις

Η αλλαγή δεν θα έρθει ποτέ αν δεν ξυπνήσεις τον μικρό Γίγαντα που βρίσκεται μέσα σου.
Μην εγκαταλείψεις ποτέ και θα δεις οτι είναι αδύνατον να μην πετύχεις.
Μπορείς να το κάνεις. Το αξίζεις.
Και μην ξεχνάς ποτέ οτι κάθε σου συνειδητή επιλογή επαναπρογραμματίζει το δικό σου σύμπαν.


Μάρη Κουγιτάκη - CosmicLight










Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

Απαιτώ,ονειρεύομαι,υλοποιώ.


Ζούμε σε έναν πλανήτη που τον διέπει η συμπαντική δικαιοσύνη.
Έναν πλανήτη που είναι θείο δώρο, είναι ο οίκος μας και είναι ιερός, μαζί και όλη η ζωή που υπάρχει επάνω του.
Η διαφορετικότητα μας σε όλα τα επίπεδα είναι ευλογία. Είμαστε όλοι μοναδικοί και τέλειοι έτσι ακριβώς όπως είμαστε.
Όταν μπορέσουμε να το κατανοήσουμε αυτό θα δούμε οτι οι δυνατότητες μας είναι απεριόριστες, οτι δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορούμε να καταφέρουμε.
Οτι είμαστε πλάσματα δυνατά και απόλυτα ικανά.
Οτι η φωνή μας έχει δύναμη και ο λόγος μας είναι δυνατός και ισχυρός.
Οτι η Αφθονία είναι αναφαίρετο δικαίωμα μας, και δεν χρειάζεται να αγωνιζόμαστε για να την αποκτήσουμε.Οτι δικαιούμαστε τα πάντα.
Οτι δεν υπάρχουν "ανώτερα" και "κατώτερα" είδη.
Όλοι, μα όλοι, άνθρωποι, ζώα, πουλιά, ψάρια και φυτά, έχουν ακριβώς ΤΟ ΙΔΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ στη ζωή, την υγεία και την αγάπη.


Για όλους αυτούς τους λόγους, και για ακόμα περισσότερους,
ΑΠΑΙΤΩ-ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ-ΥΛΟΠΟΙΩ έναν κόσμο χωρίς :

Σύνορα
 
Θρησκείες
Εξαρτήσεις
 
Φόνους
Βρισιές
 
Κακοποίηση
Παιδεραστία
Εμπόριο ναρκωτικών
 
Φτώχεια
 
Τζόγο
 
Όπλα
 
Εκμετάλλευση
 
Κακοποίηση ζώων  
Δόγματα 
Στρατό
 
Λογοκρισία
 
Φασισμό
Μίσος
 
Ρατσιστές
Σκοταδιστές
Παρελάσεις
Πρόσφυγες

ΑΠΑΙΤΩ-ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ-ΥΛΟΠΟΙΩ έναν κόσμο υπέρ :

Αγάπης
Φιλίας
Διαλόγου 
Βιβλίων
 
Παιδείας 
Ελευθερίας
 
Ανυπαρξίας δογμάτων και εκκλησιών
Καύσης νεκρών
Ανακύκλωσης
  
Φιλοζωίας 
Περιβάλλοντος
 
Πολιτισμού
Ταξιδιών
Υγείας
Ανεξαρτησίας
Δικαιοσύνης
 
Σεβασμού
Επιστήμης
Οικολογίας
Ελεύθερης συμβίωσης
 

Είμαστε όλοι υπέροχα μοναδικά και θεικά πλάσματα.
Συναισθήματα μίσους δεν χωράνε στην δική μας ύπαρξη.
Η πατρίδα μας, είναι όλος ο πλανήτης.
Και όχι εκεί που μένουμε ή γεννηθήκαμε.
Όλοι είμαστε αδέρφια, ανεξαρτήτως είδους, φύλου ή φυλής.

Και έτσι είναι...........
Μάρη Κουγιτάκη-Cosmic Light






Συνοδοιπόροι

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ

  • * Όλα μπορούν να θεραπευτούν - Martin Brofman
  • * Άλλαξε το DNA σου, άλλαξε την ζωή σου - Dr. Robert Gerard
  • * Η μεγάλη Κβαντική Αλλαγή - Dr.Ervin Laszlo
  • * Η Ρομφαία - Steve Rother
  • * Συζήτηση με το θεό (τριλογία) - Neale Donald Walsch
  • * Η κοιλάδα των Ρόδων - Paul Amadeus Dienach
  • * Γεννημένοι να αγαπάμε - Leo Buscaglia