Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2018

ΜΕΤΑΤΡΟΝ - Δυνατοί και Ολοκληρωμένοι



Ερχόσαστε σε αυτόν τον κόσμο δυνατοί και ολοκληρωμένοι.
Ο γήινος εαυτός σας είναι ο οίκος της ψυχής σας και είναι ιερός.
Χρίζει μόνο αγάπης, σεβασμού και τρυφερότητας, γιατί μέσα από αυτόν βιώνει η ψυχή σας την ανθρώπινη εμπειρία.

Ο πλήρης εναγκαλισμός του εαυτού σας από εσάς τους ίδιους, σας προσφέρει την αναγνώριση του σεβασμού των σωμάτων και των ψυχών. Είναι ο καταλύτης για να βιωθεί με υγιή τρόπο η εμπειρία σας στην Γη.
Ανοίξτε σήμερα το πεδίο σας, ώστε μέσα από αυτό το συναίσθημα να αναπτυχθείτε, να μεγαλώσετε και να ωριμάσετε ως ψυχοσωματικά όντα. Έτσι θα νιώθετε απόλυτα ασφαλείς με όλα σας τα συναισθήματα, θα ανοίγεστε σε αυτά, και θα δημιουργείτε με αυτά. Η ύπαρξη σας θα αναδομηθεί και θα απωλέσετε την εσωτερική αστάθεια.

Ήρθατε εδώ με όλα τα απαραίτητα εφόδια ώστε να είστε πάντα ικανοί να διαφυλάσσετε τον εαυτό σας. Είναι δώρα Θεού σε εσάς.
Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να απειλήσει την Ύπαρξη σας.
Ο Λόγος σας έχει δύναμη και ισχύ. 
Δεν χρειάζεται να αγωνίζεστε για να αποδείξετε οτιδήποτε ή να γίνετε αποδεκτοί από τους άλλους.
Ο κάθε ένας σας έχει την δική του ιδιαίτερη και μοναδική προσωπικότητα, η οποία δεν μοιάζει, και δεν χρειάζεται να μοιάζει με την προσωπικότητα κανενός άλλου. Ο δημιουργός άλλωστε φτιάχνει μόνο πρωτότυπα.

Η αξία σας είναι αυταπόδεικτη, δίχως να χρειάζεται να προσπαθείτε για αυτό. 
Είστε τέλεια Θεικά δημιουργήματα ακριβώς όπως είστε.
Δεν χρειάζεται να επιδιώκετε να μοιάσετε σε κανέναν, αλλά να εκφράσετε στο απόλυτο αυτό που πραγματικά είσαστε.
Νιώστε πλήρεις ως άνθρωποι, και ως προσωπικότητες, και προχωρήστε στον δρόμο της εξέλιξης.

Κοιτάξτε στον καθρέφτη και δείτε την πραγματική σας εικόνα, και όχι την πλασματική που έχετε δημιουργήσει στην διάρκεια της μέχρι τώρα ζωής σας.
Ο μόνος λόγος που βρισκόσαστε εδώ είναι για να αναγνωρίσετε και να υπερκεράσετε τον κόσμο του διαχωρισμού μέσα στην ανθρώπινη υπόσταση. Να αναγνωρίσετε την ψευδαίσθηση της μοναξιάς.
Σχίστε το πέπλο της λήθης και ακυρώστε το.
Είστε πολύ σημαντικοί, και τώρα μπορείτε να το δείτε.
Το Φως γεννιέται και χτίζετε μέσα σας όσο εσείς προχωράτε τον δρόμο της εξέλιξης σας. Αυτός ο δρόμος είναι μονόδρομος.

Στηριχθείτε στον εαυτό σας και στο σώμα σας, και επαναπροσδιορίστε εσάς και την ζωή σας. Ο εαυτός σας είναι το μεγαλύτερο δώρο του Θεού σε εσάς. Του οφείλετε τον μέγιστο σεβασμό. Όταν τον αναγνωρίζετε δημιουργούνται θαύματα. Η ίδια η Ύπαρξη σας είναι η μέγιστη Ευλογία.
Φέρετε μέσα σας όλη την γνώση του κόσμου, και είστε σε θέση να κατανοήσετε και να γειώσετε την Αγάπη σε όλες τις εκφράσεις και ποιότητες της. 
Ο εαυτός σας δεν γνωρίζει περιορισμό.

Αναγνωρίστε την εργασία που έχετε κάνει έως τώρα και τις ενεργοποιημένες πιά ικανότητες σας.
Δεν έχετε δικαιολογίες. Τώρα γνωρίζετε...
ΝΗΦΕ ΚΑΙ ΜΕΜΝΗΣΟ

ΜΕΤΑΤΡΟΝ – Λευκωσία 07 Σεπτεμβρίου 2018


Μέσω της  Μάρη Κουγιτάκη – Cosmic Light










Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Η Αλήθεια είναι Αγάπη



Η Αλήθεια είναι η αρχή των πάντων. Είναι η γενεσιουργός δύναμη.
Οτιδήποτε υπάρχει, υπάρχει γιατί ο Δημιουργός εξέφρασε την Αλήθεια του μέσα σε αυτό.
Όταν φοβόμαστε να αντικρύσουμε την Αλήθεια, φοβόμαστε το καθαρό βλέμμα του Θεού. Το βλέμμα της υπέρτατης Αγάπης.
Η Αλήθεια είναι Αγάπη.

Όμως είμαστε εδώ για να κοινωνήσουμε αυτήν την Αλήθεια, μέσα από την ζωή μας και το βίωμα μας στην Γή.
Για να εκφραστεί όμως η Συμπαντική Αλήθεια, χρειάζεται να γνωρίζουμε ποιά είναι η δική μας, η Προσωπική Αλήθεια.

Μόνο τότε μπορούμε να την κοινωνήσουμε σωστά και οι άλλοι να ακούσουν.
Γιατί η φωνή μας έχει δύναμη, και ο λόγος μας είναι ισχυρός.
Και όταν το μέσα μας συνάδει με το έξω μας, τότε τα μηνύματα είναι  ξεκάθαρα, και έχουν την δυναμική να εισακούγονται.

Ο εαυτός μας είναι το μεγαλύτερο δώρο του θεού προς εμάς. Και αν πολλές φορές εκφράζει δείγματα παθητικότητας και ταπείνωσης, είναι γιατί εμείς δεν τον εκτιμήσαμε όσο θα έπρεπε. Το πλήρες δυναμικό μας μπορεί να εκφραστεί μόνο όταν συνειδητά βγούμε από την κατάσταση της παθητικότητας.

Ο δημιουργός μας, φροντίζει πάντα να διασφαλίζει το καλύτερο για εμάς. 
Ο εαυτός μας είναι χτισμένος σε γερές βάσεις που έβαλε η ψυχή μας πολύ πριν γεννηθούμε. Αυτός ο εαυτός δεν γκρεμίζεται με τίποτα, παρά μόνο με την δική μας πρόθεση, και τώρα είναι ώρα να αναλάβουμε αυτήν την ευθύνη και να συνειδητοποιήσουμε την δύναμη μας επάνω στην ζωή μας.

Στα ατελείωτα ταξίδια μας, το πέρασμα μας από κάθε ζωή αγγίζει καρδιές και συναισθήματα πάρα πολλών ανθρώπων. Είμαστε παιδιά ενός Πρωταρχικού Δημιουργού, ευλογημένοι και προικισμένοι με Αγάπη, στην γνήσια και πραγματική μορφή της. 
Η ίδια η ψυχή που οδηγεί τα βήματα μας μέσα στους αιώνες, την διαφυλάσσει και την απλώνει σε όλους τους κόσμους, όλες τις διαστάσεις, όλα τα σύμπαντα και όλες τις πραγματικότητες.

Είμαστε πλάσματα που φέρουμε μέσα μας όλη αυτήν την γνώση, και είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε και να αναγνωρίσουμε τα δομικά υλικά της ύπαρξης, την Αγάπη και την Αλήθεια, σε όλες τις εκφράσεις και ποιότητες τους.
Αν δεν αποφασίσουμε να επιτρέψουμε στην δική μας Αγάπη και στην δική μας Αλήθεια να κυριαρχήσουν ολοκληρωτικά στην ύπαρξη μας, τότε καμία άλλη Αγάπη και καμία άλλη Αλήθεια δεν μπορεί να εισχωρήσει στην καρδιά μας.

Το βίωμα της Αγάπης και της Αλήθειας ξετυλίγει μπροστά μας την μεγάλη εικόνα μας. Την μόνη πραγματική εικόνα μας. Και ίσως για πρώτη φορά στην ζωή μας βλέπουμε αυτό που πραγματικά είμαστε, και όχι ένα διαστρεβλωμένο κακέκτυπο.


Μάρη Κουγιτάκη - Cosmic Light









Σάββατο, 28 Ιουλίου 2018

Αφύπνιση



Πόσοι από εμάς αισθάνονται ή έστω αντιλαμβάνονται οτι η Ύπαρξη μας είναι ευλογία? Είναι η ώρα τώρα να αναγνωρίσουμε την αξία αυτής της Ύπαρξης.

Είμαστε πλάσματα μοναδικά και τέλεια, ακριβώς όπως είμαστε.
Ο δημιουργός φτιάχνει μόνο πρωτότυπα. Όλοι είμαστε πρωτότυπο και όχι αντίγραφο κάποιου άλλου. Ο κάθε ένας μας έχει την δική του ξεχωριστή και μοναδική προσωπικότητα, και είμαστε όλοι εκπρόσωποι της Θηλυκής και Αρσενικής υπόστασης του δημιουργού. Είμαστε Αρσενική και Θηλυκή ενέργεια μαζί. 

Ας θυμόμαστε οτι καμία ενέργεια δεν είναι "κακή" ή "απειλητική". Και καμία δεν υστερεί ή υπερέχει της άλλης. Οπότε καμία δεν πρέπει να υποτιμά ή να μειώνει την άλλη. Άλλωστε για να επιτευχθεί οποιαδήποτε δημιουργία στο σύμπαν, απαιτείται συνεργασία δυνάμεων.

Είμαστε δυνατοί και ισχυροί. Οι ικανότητες και οι δυνατότητες μας είναι απεριόριστες. Δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορούμε να καταφέρουμε. Και σε καμία περίπτωση να μη λέμε οτι δεν κάνουμε τίποτα σημαντικό στην ζωή μας.
Οτιδήποτε κάνουμε στην ζωή μας είναι σημαντικό, γιατί σημαντική είναι η ίδια η ύπαρξη μας.

Τώρα, σήμερα, ας αποφασίσουμε συνειδητά να ακυρώσουμε όλα τα μοτίβα καταστολής του εαυτού μας και να ενεργοποιήσουμε την ικανότητα μας να ξεπερνάμε τον εγωκεντρισμό, τις προκαταλήψεις, και τα στερεότυπα.
Ας ενισχύσουμε την βαθύτερη και πληρέστερη γνώση της αποδοχής και της ανώτερης σκέψης. Η αποδοχή και η Αγάπη για τον εαυτό μας αλλά και για τους άλλους πρέπει να είναι δεδομένη, δίχως να χρειάζεται να καταβάλλουμε προσπάθεια για αυτό.

Ας αναλάβουμε επιτέλους την πλήρη ευθύνη οτι τα μοτίβα που βιώνουμε στην ζωή μας τα δημιουργούμε εμείς. Και να θυμόμαστε το βασικότερο, όσο και να φαίνεται έτσι, η ζωή δεν διαλύεται ποτέ σαν χάρτινος πύργος.
Είναι στιβαρή σαν βράχος. Είναι κατασκευασμένη από πανίσχυρα συμπαντικά υλικά που η πρώτη ύλη τους είναι ΘΕΟΣ.

Τώρα είναι η ώρα να αποφασίσουμε συνειδητά οτι έχουμε πάρει όλες τις εμπειρίες του άγχους, του πόνου, και του φόβου. Δεν τις χρειαζόμαστε πια.
Ας νιώσουμε οτι κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, μπορούμε να είμαστε ασφαλείς, οτι ο πάροχος και ο προστάτης της ζωής μας είμαστε ΕΜΕΙΣ.

Είναι άτοπο να ψάχνουμε την στήριξη σε εξωγενείς παράγοντες. Εμείς οι ίδιοι είμαστε τα θεμέλια της ζωής μας. Θεμέλια που είναι αδύνατον να καταρριφθούν από κανέναν άλλον παρά μόνο από εμάς τους ίδιους.
Να θυμόμαστε πάντα οτι ο κάθε άνθρωπος έρχεται στον κόσμο πλήρης και ενεργοποιημένος, με όλα τα απαραίτητα εφόδια για την ζωή του.
Είμαστε πλάσματα κυρίαρχα και αυτόνομα.

Αν δούμε τον εαυτό μας όπως πραγματικά είναι, αυτομάτως θα πάψουμε να τον αμφισβητούμε και να βάζουμε εμπόδια στο έργο του.
Θα μπορέσουμε να τον εμπιστευθούμε απόλυτα, και αυτό θα μας δείξει την μεγάλη εικόνα μας η οποία είναι πραγματικά εντυπωσιακή και αξιοθαύμαστη. Μόνο έτσι μπορούμε να είμαστε συγκροτημένοι και ώριμοι ψυχικά και νοητικά.

Όλοι μας είμαστε πλάσματα που αξίζουν τα πάντα. Σε καμία περίπτωση δεν χρειάζεται να αρκούμεθα σε ψίχουλα. Στα όποια ψίχουλα.
Αξίζουμε πολύ περισσότερα. Αλλά χρειάζεται να νιώθουμε οτι μας αξίζουν για να μπορούμε να τα διεκδικούμε δίχως φόβο ή τύψεις. Και φυσικά να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να τα εισπράττει, να τα ζει και να τα χαίρεται.

Ναι, μπορούμε να εστιάσουμε εκεί που είναι κατάλληλο, μπορούμε να βάλουμε υψηλούς στόχους, μπορούμε να σηκώσουμε το πέπλο της λήθης από τα μάτια μας, μπορούμε να νιώσουμε την ενότητα.

Ναι, μπορούμε να κοιτάξουμε κατάματα την ύπαρξη μας.
Η ζωή μας είναι δώρο, επιτέλους ας την τιμήσουμε και ας την σεβαστούμε όπως της αξίζει.



Μάρη Κουγιτάκη - Cosmic Light



Σάββατο, 7 Ιουλίου 2018

ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ



Ποιός είναι?
Ποιός μιλάει?

Πόσες φορές στην ζωή μου άκουσα "δεν είσαι αρκετά καλή-ός"?
Ούτε που θυμάμαι......
"πρέπει να προσπαθήσεις περισσότερο"
"κοίτα τον φίλο-η σου τι ωραία που τα κατάφερε στην ζωή του"
"γιατί να μην είσαι και εσύ σαν τον τάδε"

Εγώ δεν είμαι σαν τον τάδε.
Δεν τα κατάφερα.......
Εγώ δεν μπορώ.......
Εγώ δεν αξίζω......

Ε!  Ποιός είναι?
Ποιός μου μιλάει???

Ποιός άραγε μιλάει όταν αυτή η εσωτερική τιμωριτική φωνή μου λέει πόσο άχρηστο ή ανίκανο πλάσμα είμαι?
Είμαι στ'αλήθεια εγώ που τα λέω αυτά?
Όχι, δεν μπορεί να είμαι εγώ.....δεν είμαι εγώ σας λέω.....
Είναι το οικογενειακό-αξιακό σύστημα στο οποίο μεγάλωσα που έχει εγγραφεί βαθιά στο υποσυνείδητο μου και παίζει συνεχώς σαν χαλασμένη κασέτα.
Αλήθεια σας λέω.

Όμως ξημέρωσε.....ανέτειλε ο Ήλιος.
Ώρα να ξυπνήσω.
Οι απαιτήσεις που έχω από τον εαυτό μου δεν είναι πραγματικά δικές μου.
Η φωνή που κάποτε μου έλεγε "δεν προσπαθείς αρκετά" και "δεν κάνεις τίποτα σωστά" μεγαλώνοντας μετατράπηκε σε μια δική μου εσωτερική φωνή. 
Έγινε κομμάτι του εαυτού μου, και πλέον σήμερα μου είναι πολύ δύσκολο να αντιληφθώ οτι αυτός ο επικριτής δεν είμαι εγώ, αλλά μια προβολή της μητέρας μου, του πατέρα μου, του θείου, του παππού, και πάει λέγοντας.

Εκπαιδεύτηκα να πιστεύω οτι ακούγοντας αυτήν την απαιτητική και επικριτική φωνή θα γίνω καλύτερος, αποδοτικότερος και αποδεκτός άνθρωπος.
Τίποτα.....
Όλα αυτά δεν είναι παρά προβολές επί προβολών επάνω μου, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου.
Είναι η άμεση ή συγκαλυμμένη πίεση που δέχτηκα απ'αρχής ακόμη της ζωής μου από τους πάντες.

Όλοι με αγαπούσαν......κανείς όμως δεν με προειδοποίησε οτι αυτή η ακατάπαυστη επίκριση θα έχει τα αντίθετα ακριβώς αποτελέσματα.
Οτι θα με οδηγήσει στην αναβλητικότητα και την παραίτηση, και κάθε φορά που δεν θα πετυχαίνω τον στόχο μου, θα βιώνω εσωτερική παράλυση και εξόντωση.

Το εσωτερικό μου ξυπνητήρι χτυπάει. Είναι η ώρα να ξυπνήσω. Κουράστηκα.....
Όλοι έχουν υποστεί αυτήν την διαμόρφωση. Το ξέρω....
Δεν χρειάζεται να ντρέπομαι για αυτό, και ούτε να το αρνούμαι.
Μέσα από μια ουσιαστική, αληθινή, βαθιά ματιά στον εαυτό μου και με ειλικρινή εσωτερικό διάλογο, θα βγει η δική μου αλήθεια. Το ξέρω....
Όσο κι αν πονάει χρειάζεται να βγει, ώστε επιτέλους να απελευθερωθώ.

Τώρα, σήμερα, αναγνωρίζω ότι η διαμόρφωση μου δεν είναι παρά ένα κατάλοιπο του παρελθόντος. Δεν με αφορά. Δεν αφορά τον υπέροχο, και μοναδικό εαυτό μου. Ο πραγματικός, γνήσιος εαυτός μου δεν είναι υποχρεωμένος να ακολουθεί δρόμους και συμπεριφορές που του προκαλούν δυσφορία και αίσθηση μικρότητας.

Η μόνη μου θεραπεία είναι η αντίσταση.
Η επαναλαμβανόμενη αντίσταση μου απέναντι σε όσα με μικραίνουν, θα κάνει αυτές τις προγονικές φωνές να σιγήσουν και εν τέλει να εξαφανιστούν.
Η συστηματική, επίμονη και σταθερή ανταπόκριση στις ανάγκες και τα θέλω μου, θα διαμορφώσει μέσα μου ένα κλίμα προσωπικής εσωτερικής ασφάλειας, που τελικά θα εξωτερικευθεί ως αυτοεκτίμηση και αυτοαξία, αλλά και ικανότητα για συναισθηματική αυτορρύθμιση και ισορροπία.

Και να..... η ζωή μου αυτομάτως αλλάζει προς το καλύτερο.
Παύει να με πνίγει. Ο χρόνος μου γίνεται ποιοτικότερος.
Σταματά η αρρωστημένη και επικίνδυνη συνήθεια του αέναου αυτομαστιγώματος και της διαρκής αυτοαμφισβήτησης και αυτοκριτικής.

Η χαρά και η ευχαρίστηση που νιώθω, δεν είναι πια αποτέλεσμα εξουθενωτικής προσπάθειας αλλά αυτονόητο και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα μου και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου.
Κάθε μου στιγμή είναι μία ξεχωριστή, μοναδική ευκαιρία για να γνωρίσω ξανά και ξανά τον εαυτό μου. Να τον παρατηρήσω, να αναπτυχθώ, να διευρύνω τις γνώσεις μου και το οπτικό μου πεδίο. Να διαφοροποιήσω τον εαυτό μου από τους άλλους. Όλα αυτά μέσα μου ήδη λειτουργούν.

Το μεγαλύτερο μου κέρδος έρχεται από την παραίτηση της αναζήτησης του ιδανικού εαυτού, γιατί συνειδητοποιώ οτι είμαι ήδη ο ιδανικός εαυτός μου.
Μα τι όμορφο.........

Διαφοροποιώντας τον εαυτό μου από τους άλλους και αυτά που μου έχουν μάθει μέχρι σήμερα, έχω την ευκαιρία να ΕΙΜΑΙ αυτό που είμαι, με τη μικρότερη δυνατή επιρροή από τις απόψεις ή τις αντιδράσεις των άλλων.
Μετατρέπομαι σε άνθρωπο ακέραιο, αυθεντικό, ισορροπημένο και ψυχικά υγιή. Καθετί που λέω εκφράζει αποκλειστικά εμένα. Αναλαμβάνω την ευθύνη πως οτιδήποτε κάνω, ξεκινάει από εμένα και καταλήγει σε εμένα. 

Κατανοώ και αποδέχομαι τα χαρακτηριστικά που με κάνουν μοναδικό και υπέροχο άνθρωπο, και μαθαίνω να χρησιμοποιώ μια πιο γλυκιά και συναισθηματική γλώσσα όταν μιλάω στον εαυτό μου.
Η έκκληση των θετικών και ενδυναμωτικών συναισθημάτων μου ενισχύεται, και μπορώ και βιώνω ίσως για πρώτη φορά στην ζωή μου μια υγιή ψυχονοητική κατάσταση.

Το βλέμμα μου καθαρίζει. Γίνεται ακατέργαστο. Εκφράζει μόνο αυτό που είμαι. Δεν κρύβει κάτι, δε προσθέτει τίποτα, πέρα από αυτό που πραγματικά είμαι.
Γίνεται ο καθρέφτης της ψυχής μου, το πρωτογενές υλικό μου.
Το αποτύπωμα της μοναδικότητας μου. Γνήσιο και αυθεντικό, απελευθερωμένο από κάθε τι κίβδηλο και δανεικό.

Ναι, εγώ είμαι...
Εγώ μιλάω.

Μάρη Κουγιτάκη - Cosmic Light






Τρίτη, 1 Μαΐου 2018

Εγώ Είμαι


Εγώ είμαι. Είμαι ειλικρινής με αυτό που είμαι, οτι κι αν είναι αυτό.
Αποδέχομαι πλήρως το πως νιώθω, το πώς σκέφτομαι, αλλά και πώς αποφασίζω να πράξω. Το στηρίζω, και εκφράζω τα ειλικρινή μου συναισθήματα, και όχι μια ψεύτικη εξιδανικευμένη εικόνα του εαυτού μου. Ποτέ δεν παρουσιάζω κάτι που δεν είμαι. Δεν φοράω μάσκες ώστε να κερδίσω την αποδοχή των άλλων.
Δεν προσπαθώ να κρύβω τα πράγματα που με προβληματίζουν ώστε να μην αναστατωθούν οι γύρω μου. Δεν είμαι παντογνώστης, ούτε έχω απαντήσεις για τα πάντα.
Δεν προσπαθώ να δείξω οτι είμαι ήρεμη, ενώ είμαι αναστατωμένη, το αποδέχομαι, αναγνωρίζω οτι είμαι άνθρωπος και είναι φυσιολογικό να νιώθω θυμό.
Είμαι απόλυτα ειλικρινείς μαζί μου, αλλά και με όλους τους άλλους.
Λέω τα πράγματα με το όνομα τους, και είμαι ικανή να εκφράζω τις καλές, αλλά και τις όχι και τόσο καλές πτυχές του εαυτού μου.
Δεν εξιδανικεύομαι πασπαλίζοντας με, με χρυσόσκονη.
Αγαπώ τα λάθη μου, είναι οι μεγαλύτεροι Δάσκαλοι μου.
Επικοινωνώ τα συναισθήματα μου, και έχω βαθιά πίστη στις επιλογές μου. Δεν με απασχολεί αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους.
Δεν προσπαθώ να είμαι αρεστή στους άλλους, κρύβοντας τον πραγματικό εαυτό μου, ούτε φοβάμαι μην χάσω το κοινωνικό στάτους, ή τις σχέσεις μου.
Ξέρω οτι είναι στο πρόγραμμα να βιώσω κριτική, απόρριψη, ίσως ακόμη και να χάσω κάποιους ανθρώπους από την ζωή μου.
Ξέρω οτι οι άνθρωποι που τελικά θα μείνουν κοντά μου, μένουν γιατί με αγαπούν και με αποδέχονται γι'αυτό που πραγματικά είμαι, και όχι για αυτό που θα ήθελαν να είμαι.
Δεν με κρίνω για τα όποια "ατοπήματα" μου, με ακούω με προσοχή και μου επιτρέπω να εκφράζομαι ελεύθερα.
Δεν ζητάω από άλλους να λύσουν τα προβλήματα μου. Ξέρω οτι αυτό είναι κάτι που μόνο εγώ μπορώ να κάνω.

Είμαι μια δυναμική οντότητα που συνεχώς αλλάζει.
Δεν είμαι σήμερα αυτό που ήμου πριν 5 ή 10 χρόνια.
Είμαι  αυτό που είμαι σήμερα. ΤΩΡΑ.

Και ξέρω καλά οτι αυτό που είμαι τώρα, μπορεί να μην είμαι αύριο, γιατί συνεχώς εξελίσσομαι. Είμαι ένα μεταβαλλόμενο ον, που εξελίσσεται συνεχώς σε έναν καλύτερο άνθρωπο, ώστε να μην εγκλωβιστώ σε αυτό που βλέπω μπροστά μου σήμερα.
Ανακαλύπτω κάθε μέρα ποιά πραγματικά είμαι,  βάζω τα δικά μου όρια, και αλλάζω η ίδια τα κακώς κείμενα της ζωής μου.

Ξέρω οτι η κάθε μου μέρα είναι ένα δώρο. Απολαμβάνω τις όμορφες στιγμές, ζω στο εδώ και τώρα, και δεν πανικοβάλλομαι για το αύριο.
Μυρίζω, αγγίζω, γεύομαι, βλέπω, ακούω....
Φρούτα, λουλούδια, βότανα, μπαχαρικά, υφάσματα, πέτρες, ξύλα, κοχύλια, δέρμα, ξηρούς καρπούς, μέλι, χρώματα, αρώματα, τοπία, ήχους της καθημερινότητας.
Και προσέχω τι ακριβώς αισθάνομαι.....

Βρίσκομαι σε αρμονία με τον εαυτό μου, τον προστατεύω και τον διαφυλάσσω  αναγνωρίζοντας τις ανάγκες μου, όπως διαμορφώνονται την κάθε στιγμή της ζωής μου.
Η ζωή μου γίνεται πιό πλούσια καθημερινά.
Αναπνέω ελεύθερα και φροντίζω να έχω πολύ χώρο μέσα μου ώστε να με πλημμυρίζει η Αγάπη.

Η ζωή μου σίγουρα δεν είναι τέλεια, αλλά είναι καταπληκτική!
Μου προσφέρει χαρά, και προσφέρει χαρά και στους άλλους.
Κλείνω τις πόρτες στο παρελθόν, και ανοίγω καινούριες για το μέλλον.
Δημιουργώ τον εαυτό μου κάθε στιγμή κι έτσι γίνομαι όποια επιλέξω να είμαι τώρα.

Γιατί είμαι ελεύθερη να είμαι Εγώ. Ο αληθινός εαυτός μου, είναι το μονοπάτι που ενώνει τις πραγματικότητες μου. Αυτό που έχω υπάρξει κι αυτό που θα υπάρξω.

Και έτσι.....εγώ Είμαι.

Μάρη Κουγιτάκη - Cosmic Light







Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Ανάληψη ευθύνης


Ανάληψη ευθύνης.
Και μόνο το άκουσμα αυτών των δύο λέξεων μπορεί να μας αγχώσει, να μας τρομάξει, και να μας κάνει να νιώσουμε οτι τραβιέται το χαλί κάτω από τα πόδια μας.
Αυτό συμβαίνει γιατί η έννοια της προσωπικής μας ευθύνης, στο υποσυνείδητο έχει συνδεθεί με την ενοχή. Και αυτό είναι κάτι που κληρονομήσαμε από τα παιδικά μας χρόνια, και τα οικογενειακά μοτίβα μέσα στα οποία διαπαιδαγωγηθήκαμε. 

Σχεδόν πάντα ως παιδιά όταν ήμασταν "υπεύθυνοι" για κάποιο λάθος ή ζημιά, αυτό συνοδευόταν από τιμωρία, και συχνά χειροδικία. Είναι φυσικό λοιπόν να έχουμε συνδέσει την ανάληψη ευθύνης με άσχημες επιπτώσεις.
Το αίσθημα της ευθύνης στους περισσότερους ανθρώπους προκαλεί αισθήματα πανικού, και η πρώτη και αυτόματη αντίδραση είναι να υποστηρίξουμε οτι εμείς δεν έχουμε καμία ευθύνη, (δεν φταίμε) για το εκάστοτε γεγονός.
Και φυσικά η εύκολη λύση είναι να επιρρίψουμε τις ευθύνες σε κάποιον άλλον.
Αυτός ο άλλος, οι αυτοί οι άλλοι, θα λειτουργήσουν ως κακοί και φταίχτες όλων όσων μας συμβαίνουν, γιατί εμείς είμαστε απλά το θύμα.

Σε μια προβληματική σχέση, φταίει πάντα ο άλλος, στην εργασία μας αν δεν περνάμε καλά φταίνε οι συνάδελφοι ή ο προϊστάμενος, στην χώρα που καταρρέει φταίνε οι πολιτικοί, στην υγεία μας που δεν είναι καλή φταίει ο θεός ή η κακή μας τύχη. Και πάει λέγοντας.
Όλοι είναι κακοί και δυνάστες εκτός από εμάς. Τα θύματα...

Η στάση αυτή όμως δεν μπορεί παρά να είναι λανθασμένη και άδικη.
Άδικη προς τους άλλους, αλλά κυρίως στον εαυτό μας.
Αφήνουμε στην άκρη, παραδίδουμε δηλαδή, την δύναμη μας σε οτιδήποτε άλλο.
Μπαίνουμε στην θέση του θύματος και του ανήμπορου (εγώ ο καημένος), και επιτρέπουμε σε αισθήματα κατωτερότητας και ανικανότητας να εδραιωθούν στον ψυχισμό μας.

Και αυτή, είτε το συνειδητοποιούμε είτε όχι, είναι η πιό σκοτεινή πλευρά του ψυχισμού μας. Γιατί μέσα από αυτό το σκοτάδι εκπορεύονται όλα τα κακά της ζωής μας, αλλά και τα κακά που κάνουμε στους άλλους, είτε θέλουμε να το συνειδητοποιήσουμε είτε όχι.

Ο μόνος τρόπος να αναλάβουμε επιτέλους την ευθύνη του εαυτού μας και της ζωής μας, έστω και τώρα, είναι να πάψουμε να αισθανόμαστε ακινητοποιημένοι από την ασθένεια της θυματοποίησης.
Να αποβάλλουμε τα μοτίβα που μας έχουν φυτέψει από τα μικρά μας χρόνια στο υποσυνείδητο, και να έρθουμε επιτέλους σε επαφή με τον αληθινό πλούτο της ψυχής μας.
Τώρα είναι η κατάλληλη ώρα, αυτή η "κακή" κληρονομιά να πάψει να επηρεάζει τις επόμενες γενιές, και κατά συνέπεια την αυριανή κοινωνία.
Μόνο έτσι θα υπάρχει ελπίδα να αλλάξει θετικά αυτός ο κόσμος.

Και μην πεις "εγώ θα αλλάξω τον κόσμο?"
Ναι, εσύ θα αλλάξεις τον κόσμο, γιατί κάθε σκέψη σου, πράξη σου, ή πεποίθηση σου επηρεάζει το συλλογικό ασυνείδητο.
Η ψυχική ενδυνάμωση και η πραγματική ενηλικίωση έρχονται μόνο μέσα από την επαφή με την αλήθεια μας, η οποία μας προσφέρει βαθιά επικοινωνία με τον εαυτό μας, και απελευθέρωση από τους ρόλους του θύματος.

Η θέληση, η υπομονή και ο διάλογος με τον εαυτό μας, ανοίγει την προοπτική μας και ενισχύει την αντοχή μας. Μαθαίνοντας να κοιτάζουμε τον εσωτερικό μας κόσμο, αντλούμε αυτογνωσία και δύναμη.
Η αλήθεια είναι το μόνο όπλο απέναντι στην θυματοποίηση και στην ανικανότητα ανάληψης των ευθυνών μας απέναντι στον εαυτό μας πρώτα απ'όλα, και κατ'επέκταση στην κοινωνία μας.

Χρειάζεται επιτέλους να αποκτήσουμε τον δέοντα σεβασμό απέναντι στον εαυτό μας, και να συνειδητοποιήσουμε πόσο μοναδικός και ξεχωριστός είναι.
Να αποφασίσουμε να σηκώσουμε και να διαχειριστούμε τις δικές μας ευθύνες, χωρίς τον φόβο οτι θα σπάσει η πλάτη μας.
Να πάψουμε να αντιδρούμε παθητικά στο περιβάλλον μας, και να κάνουμε συνειδητές και ελεύθερες επιλογές. Να αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε το ένστικτο μας και να διατηρούμε το μυαλό μας ανοιχτό στις προοπτικές που εμφανίζονται μπροστά μας.

Αυτή η στάση ζωής μας βοηθάει να καταλαβαίνουμε πλήρως την φύση της κάθε εμπειρίας μας, να εμπιστευόμαστε την προσωπική μας κρίση και να αναλαμβάνουμε πλήρως την ευθύνη των επιλογών μας.
Έτσι θα γίνουμε πλήρως λειτουργικά άτομα, με έμφυτη τάση να κατευθυνόμαστε στα υψηλότερα επίπεδα των δυνατοτήτων μας, και να εξελισσόμαστε αδιάκοπα και με επιτυχία.


Και ας θυμόμαστε πάντα, οτι οι ψυχικά υπεύθυνοι πάντα αντέχουν, ενώ όσοι δεν αναλαμβάνουν την προσωπική τους ευθύνη καταρρέουν.
Η δύναμη δεν είναι αυτονόητη, είναι κάτι που καλλιεργείται.
Η διατήρηση αυτής της προοπτικής απαιτεί ανάληψη ευθύνης, φροντίδα του εαυτού, και συνειδητότητα.

Μάρη Κουγιτάκη - Cosmic Light







Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Μην εστιάζεις στον θόρυβο


Όλοι μας, από την αρχή της ζωής μας, συνεχώς διδασκόμαστε να δίνουμε μεγάλη σημασία στη γνώμη των άλλων και εκπαιδευόμαστε σε πάρα πολλούς τρόπους αναζήτησης της αποδοχής τους.
Συχνά αλλάζουμε την άποψη μας, ή ακόμη και τα ίδια τα πιστεύω μας, επειδή κάποιος δεν τα εγκρίνει.
Μαθαίνουμε από νωρίς να κολακεύουμε κάποιον για να τον κάνουμε να μας συμπαθήσει, να νιώθουμε απογοήτευση όταν κάποιος διαφωνεί μαζί μας, και συχνά νιώθουμε οτι μας πρόσβαλλαν ή μας υποτίμησαν όταν δεχόμαστε αρνητική κριτική.

Συν τω χρόνω, αυτό εγκαθίσταται στα βάθη του ψυχισμού μας και από εκεί και πέρα γίνεται σχεδόν αδύνατον να μην μας πληγώνει η αρνητική κριτική.
Ανεξάρτητα από το πόση αυτοπεποίθηση έχουμε, ακόμα και αν έχουμε αποδεχτεί και αγαπήσει τον εαυτό μας ολοκληρωτικά, είναι σχεδόν αδύνατον να μην μας επηρεάζει έστω και λίγο η αρνητική γνώμη των άλλων. Τα σκληρά και απαξιωτικά λόγια λυγίζουν σχεδόν όλους μας.

Ακόμα και αν είμαστε δυνατοί και "δουλεμένοι" κάποια λόγια πάντα θα βρίσκουν τον στόχο τους, γιατί δεν κανείς δεν έχει αποκτήσει απόλυτη ανοσία στην αρνητική γνώμη των άλλων, ειδικά όταν είναι κακοήθης.
Μήπως τώρα είναι η ώρα να κάνουμε κάτι γι' αυτό?
Μήπως κουραστήκαμε?
Μήπως υπάρχει ένα εσωτερικό κάλεσμα που κλωτσάει μέσα μας και μας κάνει αφόρητη αυτήν την κατάσταση?

Τι θα μπορούσαμε όμως να κάνουμε?

Αρχικά χρειάζεται να κατανοήσουμε ότι και εμείς έχουμε πολύ συχνά την ίδια συμπεριφορά. Το να κρίνουμε αυτομάτως αρνητικά τους άλλους, ειδικά όταν τίθεται θέμα ζήλιας για αυτά που έχουν ή για την όποια επιτυχία τους, είναι κάτι που μας βγαίνει φυσικά κι αβίαστα.
Είναι ένα από τα όχι και τόσο καλά ανθρώπινα χαρακτηριστικά, και το κάνουν και οι "καλύτεροι" άνθρωποι στον κόσμο, πιστέψτε με.

 Αντιθέτως, το να αφήσουμε το αρχικό αρνητικό συναίσθημα στην άκρη, και να δώσουμε χρόνο ώστε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να το ξανασκεφτεί πριν μιλήσει, είναι κάτι που το κάνουν ελάχιστοι από εμάς. Ουσιαστικά πληγωνόμαστε από αυτό που εμείς οι ίδιοι κάνουμε στους άλλους.

Το ιδανικό και το απόλυτα υγιές, θα ήταν να σεβόμασταν τους ανθρώπους γύρω μας και να φροντίζαμε οι πράξεις μας και τα λόγια μας να μην τους προκαλούν πόνο ή ακόμη και κακό.
Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η συμπεριφορά μας πρέπει να έχει ως άξονα την δική τους ικανοποίηση. Τα δικά μας πιστεύω είναι εκείνα που πρέπει να προβάλουμε στην ζωή, ακόμα και αν δυσαρεστήσουμε κάποιους.

Αρχής γενομένης λοιπόν, χρειάζεται αυτογνωσία και εργασία με τον εαυτό μας. Δεν μπορούμε να απαιτούμε να μην μας κάνουν αυτό που εμείς οι ίδιοι κάνουμε. Ούτε να μην μας φθονούν, εφ' όσον εμείς φθονούμε πρώτοι.

Κατά δεύτερον ας συνειδητοποιήσουμε οτι δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που να ξέρει τα πάντα για εμάς, και εμείς δεν ξέρουμε τα πάντα για κανέναν. Κανείς δεν ξέρει εμάς, καλύτερα από εμάς. Ο κάθε ένας έχει την δική του μοναδική προσωπικότητα, και τα δικές του ιδιαιτερότητες, οι οποίες συνήθως είναι τελείως διαφορετικές από αυτές των άλλων.

Τρίτον να χωνέψουμε οτι το γεγονός, πως η δική μας κοσμοθέαση είναι διαφορετική από την δική τους, και σε καμία περίπτωση αυτό δεν μας καθιστά "λιγότερους". Αντιθέτως, πολλές φορές μας καθιστά "περισσότερους", αλλά για να μπορέσουμε να το δούμε αυτό, χρειάζεται να έχουμε μια πραγματικά αντικειμενική εικόνα για τον εαυτό μας.

Επίσης θα μας βοηθούσε πολύ το να σκεφτούμε το πόσο σημαντική είναι για εμάς η γνώμη των άλλων, και γιατί.
Σε ποιούς τομείς φοβόμαστε περισσότερο την κριτική τους?
Μέχρι πού θα φτάναμε για να εξασφαλίσουμε την αποδοχή τους?

Κάθε φορά που κάποιος, μπροστά μας ή πίσω μας, μας απαξιώνει, χρειάζεται να ξέρουμε οτι μιλάει μέσα από το πρίσμα των δικών του περιορισμών και ανασφαλειών.
Δεν θα μας εξυπηρετήσει κάπου να του κάνουμε το ίδιο, το ιδανικό είναι να τον αγνοήσουμε και να το προσπεράσουμε.
Όταν πρόκειται για στάση και άποψη ζωής, δεν υπάρχουν και πολλά για τα οποία αξίζει να διαφωνήσουμε και να χαλαστούμε. Αυτό που είναι σωστό για εμάς, μπορεί να είναι λάθος για τον άλλον, και τούμπαλιν.

Αν είμαστε ώριμοι και συγκροτημένοι, σίγουρα είμαστε περισσότερο ανοιχτοί στην όποια τοποθέτηση των άλλων, και καταλαβαίνουμε οτι ο κάθε ένας βρίσκεται στο επίπεδο του, άρα μπορεί να διαχειριστεί τα συναισθήματα και την συμπεριφορά του μόνο όσο του επιτρέπει αυτό το επίπεδο.

Συνήθως, όταν κάποιος κοινωνεί την αλήθεια του, ή κάτι που ο ίδιος πιστεύει οτι μπορεί να βοηθήσει τους άλλους, ειδικά αν είναι πρωτοποριακό, σχεδόν πάντα χαρακτηρίζεται υπερφίαλος, νάρκισσος, εγωκεντρικός, μη ταπεινός, και πολλά άλλα, τα οποία το μόνο που κάνουν είναι να εξυπηρετούν την αίσθηση της μικρότητας εκείνου που τα ξεστομίζει.

Η έννοια της ταπεινότητας έχει διαστρεβλωθεί τελείως. Η συστολή και η εσωστρέφεια δεν είναι ταπεινότητα.
Ταπεινότητα σημαίνει Σοφρωσύνη, Γνώθι σ' Εαυτόν, Ψυχική Ωριμότητα και Ισορροπία με το περιβάλλον, και όχι αίσθηση μικρότητας, μη αξίας, και οσφυοκαμψίας.

Η ταπεινότητα λοιπόν, έχει λανθασμένα ταυτιστεί με την αφάνεια.
Δεν χρειάζεται να απολογούμαστε, ούτε να νιώθουμε συστολή για αυτό που είμαστε, τον τρόπο που υπάρχουμε σε αυτόν τον κόσμο, τον τρόπο που προβάλλουμε τον εαυτό μας προς τα έξω.
Είμαι ταπεινός, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση είμαι αόρατος, συρρικνωμένος ή ανύπαρκτος.
Για να επιτύχουμε όμως μία τέτοια νοητική στάση, η αίσθηση της αυταξίας μας είναι βασική προϋπόθεση.

Ευτυχώς έχουν περάσει πολλοί "ταπεινοί διάσημοι" από αυτόν τον κόσμο, (Nicola Tesla, Vilhelm Reich, Martin Louther King, John Lennon, Princess Diana, Nick Vuijich, και πολλοί άλλοι)  και μας έχουν διδάξει (πέραν του οτι τους πρωτοπόρους και τους "διαφορετικούς" πάντα τους λιθοβολούν) οτι για να συνεισφέρουμε στην αλλαγή και την εξέλιξη, δεν αρκεί απλά να υπάρχουμε, χρειάζεται να μην φοβόμαστε να εκτεθούμε, να μάθουμε να ξεπερνάμε γρήγορα το πάγωμα που μας προκαλεί η αρνητική κριτική, και να ανακτούμε την ισορροπία μας στον συντομότερο χρόνο, ώστε να έχουμε τις λιγότερες δυνατές απώλειες, και να συνεχίζουμε.

Μόνο όταν είμαστε "αόρατοι" δεν δεχόμεθα κριτική, γιατί ακριβώς δεν μας βλέπει κανείς.
Δεν είμαστε εδώ όμως για να μένουμε στην ανυπαρξία. Είμαστε εδώ για να αφήσουμε το στίγμα μας, για να βάλουμε το δικό μας μικρό λιθαράκι στην προσπάθεια να γίνει αυτός ο κόσμος καλύτερος.

Ας είμαστε ο εαυτός μας, με τον μοναδικό τρόπο που μόνο εμείς ξέρουμε. Χωρίς «οδηγίες χρήσεως» και έτοιμες συνταγές, αλλά με σαφή βήματα, προκειμένου να φθάσουμε εκεί ακριβώς που χρειάζεται, με ευκολία και ασφάλεια. 

Χωρίς να αφήσουμε κανένα υπόλειμμα τοξικής ντροπής να μας εμποδίσει να αναγνωρίσουμε το δικαίωμα να εκφράζουμε όλο το δυναμικό μας.
Κ
άθε μέρα που ξημερώνει, ας επιτρέπουμε στον εαυτό μας να είναι αυτός που είναι, κλείνοντας τα αυτιά μας, βρίσκοντας την ησυχία μέσα μας, και εκφράζοντας προς τα έξω χωρίς ντροπή, τα βάθη της ύπαρξης μας.


Μάρη Κουγιτάκη - Cosmic Light


ΜΕΤΑΤΡΟΝ - Δυνατοί και Ολοκληρωμένοι

Ερχόσαστε σε αυτόν τον κόσμο δυνατοί και ολοκληρωμένοι. Ο γήινος εαυτός σας είναι ο οίκος της ψυχής σας και είναι ιερός. Χρίζει μόνο ...